5 อาการสัญญาณเตือน มะเร็งจิสต์

มะเร็งจิสต์ (GIST) เนื้องอกทางเดินอาหารที่พบได้น้อยแต่ไม่ควรมองข้าม

        มะเร็งจิสต์ (Gastrointestinal Stromal Tumor) เป็นเนื้องอกที่เกิดจากเซลล์พิเศษ Interstitial Cells of Cajal (ICC) ซึ่งเป็น Pacemaker cell ของทางเดินอาหาร ทําหน้าที่ควบคุมการบีบตัวของลําไส้ โรคนี้ไม่ได้เกิดจากอาหาร และไม่ติดต่อกัน ไม่เป็นพันธุกรรมโดยตรง ส่วนใหญ่เกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนในระดับเซลล์ (Sporadic Somatic Mutation) ซึ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคมะเร็ง 

         ความน่ากลัวของ GIST คือในระยะแรกก้อนเนื้ออาจมีขนาดเล็กมากจนไม่แสดงอาการใดๆ ผู้ป่วยมักจะรู้ตัวเมื่อก้อนเนื้อมีขนาดใหญ่ขึ้นจนไปเบียดอวัยวะข้างเคียง หรือเริ่มมีเลือดออก สัญญาณเตือนที่คนทั่วไปควรสังเกต คือ 
- มีเลือดออกในทางเดินอาหาร 
 สังเกตได้จากอุจจาระที่มีสีดําสนิทเหมือนยางมะตอย หรือมีเลือดปน เนื่องจากก้อนเนื้อไปทําลายเส้นเลือดที่ผนังลําไส้
- ปวดท้องหรือแน่นท้องเรื้อรัง 
มักรู้สึกอึดอัดบริเวณลิ้นปี่หรือใต้ชายโครง แม้จะกินอาหารเพียงเล็กน้อยก็รู้สึกอิ่มไวผิดปกติ หรือบางคนที่ผอมมากอาจจะคลําได้ก้อนในท้อง
- คลําพบก้อนแข็ง 
หากก้อนเนื้อโตมากพอ เราอาจสัมผัสได้ถึงก้อนแข็งๆ บริเวณหน้าท้อง
- อ่อนเพลีย ซีด 
เกิดจากภาวะโลหิตจางจากการที่มีเลือดออกภายในทีละน้อยสะสมเป็นเวลานาน
- คลื่นไส้ อาเจียน อาจเจอได้น้อยเนื่องจากว่าก้อนไม่ได้เข้ามา ในทางเดินอาหาร

การวินิจฉัยมะเร็งจิสต์อาศัยการตรวจหลายขั้นตอน เช่น การส่องกล้องทางเดินอาหาร การทําเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (CT scan) และการตัดชิ้นเนื้อไปตรวจทางพยาธิวิทยา ซึ่งจะตรวจหาโปรตีนจําเพาะอย่าง CD117 (KIT) เพื่อยืนยันว่าเป็น GIST จริง การตรวจพันธุกรรมของก้อนเนื้องอกยังช่วยกําหนดแนวทางการรักษาให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย

แนวทางการรักษาหลักคือการผ่าตัดเอาก้อนเนื้องอกออก หากยังไม่แพร่กระจาย ในกรณีที่ก้อนมีขนาดใหญ่ มีความเสี่ยงสูง หรือมีการกระจายไปยังอวัยวะอื่น เช่น ตับ อาจต้องใช้ยารักษาแบบมุ่งเป้า (Targeted Therapy) ซึ่งเป็นยาที่ออกฤทธิ์เฉพาะต่อเซลล์มะเร็งที่มีความผิดปกติของยีน เช่น ยาอิมาทินิบ ซึ่งช่วยยับยั้งการทํางานของโปรตีนที่กระตุ้นการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง ทําให้ผลการรักษาดีขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับในอดีต

แม้มะเร็งจิสต์จะเป็นโรคที่พบไม่บ่อย แต่สิ่งสําคัญคือการสังเกตอาการผิดปกติของร่างกาย ไม่ละเลยอาการปวดท้องเรื้อรัง เลือดออกในทางเดินอาหาร หรืออาการซีดโดยไม่ทราบสาเหตุ และเข้ารับการตรวจวินิจฉัยตั้งแต่ระยะแรก เพื่อเพิ่มโอกาสในการรักษาและคุณภาพชีวิตที่ดีในระยะยาว