สถิตในใจตราบนิรันดร์ เปิดสตอรี่กล้องฟิล์มใบเดียวในชีวิตของเด็กวารสาร มธ. เผยพระเมตตาและรอยยิ้มอันเป็นกันเองของ "เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ" ในห้องเรียน
“รูปนี้เป็นรูปเดียวในชีวิตที่ผมได้ถ่ายคู่กับพระองค์ภา... ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมไม่เคยโพสต์ลงที่ไหนมาก่อน”
นี่คือบันทึกจากหัวใจของ นายสัณหณัฏฐ์ มาตุเรศ ศิษย์เก่าคณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รหัส 40 ที่ออกมาย้อนเล่าเหตุการณ์ประทับใจปนระทึกขวัญเมื่อปี พ.ศ. 2540 ในคลาสเรียนวิชาพื้นฐานร่วมกับ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ (ซึ่งขณะนั้นทรงศึกษาคณะนิติศาสตร์)
ในเวลานั้น พระองค์ทรงใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างเรียบง่าย ทรงต่อแถวซื้อข้าวในโรงอาหาร และเข้าเรียนรวมกับนักศึกษาทั่วไปโดยไม่มีองครักษ์เข้ามานั่งคุมในห้องเรียน
เจ้าของโพสต์เล่าว่า วันนั้นเขาเพลียจนฟุบหลับอยู่เบาะหลัง โดยไม่รู้เลยว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าข้างล่างเยื้องไปคือพระองค์ภา พอช่วงพักเบรคเขาตื่นมาด้วยความงัวเงีย เลยตะโกนเสียงดังข้ามหัวคนข้างหน้าเพื่อขอสมุดจดเลคเชอร์จากเพื่อนซ้ํา ๆ แม้เพื่อนจะพยายามทําปาก "จุ๊ ๆ" ส่งสัญญาณเตือนเขาก็ยังไม่หยุด จนกระทั่งพระองค์ท่านทรงหันพระพักตร์กลับมาหา
"วินาทีนั้นคือใจหายแว้บ หน้าถอดสี ใจหล่นตุ๊บ ทําอะไรไม่ถูก ได้แต่ยกมือขึ้นท่วมหัวบอกขอโทษครับ ขอประทานอภัย ในหัวนึกถึงแต่คําพูดในหนังจักรๆ วงศ์ๆ เพราะตอนนั้นตกใจกลัวสุดขีด"
แทนที่จะทรงกริ้ว พระองค์ภากลับทรงยิ้มและตรัสถามอย่างเป็นกันเองว่า “จะเอาเลคเชอร์เหรอคะ” ด้วยความตื้นตันเขาจึงรวบรวมความกล้าทูลขอถ่ายรูปคู่เป็นที่ระลึก ซึ่งพระองค์ท่านทรงตอบรับทันทีว่า “ได้ค่ะ” และเมื่อเขากําลังจะขอนั่งลงกับพื้นห้องเรียน พระองค์ก็ตรัสห้ามไว้พร้อมบอกว่า “ไม่ต้องค่ะ นั่งบนเก้าอี้นี้ได้เลย”
ภาพถ่ายจากกล้องฟิล์มใบนี้ จึงกลายเป็นสิ่งเตือนใจถึงพระกรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ โชคร้ายที่ฟิล์มต้นฉบับสูญหายไปแล้ว เหลือเพียงรูปใบเดียวที่อัดเก็บรักษาไว้
มาในวันนี้ ความปลาบปลื้มแปรเปลี่ยนเป็นความเศร้าและอาลัยอย่างสุดซึ้งต่อการจากไปของพระองค์ท่าน เจ้าของบันทึกทิ้งท้ายด้วยความเสียใจว่า พระองค์ยังอายุไม่มาก หากยังอยู่คงได้เป็นกําลังหลักในการถวายงานแด่ในหลวงรัชกาลที่ 10 และเป็นความหวังของราชวงศ์จักรีสืบไป ขอร่วมน้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย และตราตรึงพระเมตตานี้ไว้ในดวงใจตลอดกาล
