หวั่นสัญญาณสูญพันธุ์ กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งเผย พะยูนเกยตื้นอันดามัน 8 ตัวในเดือนตุลาคม เร่งสำรวจประชากรและแหล่งหญ้าทะเล หวั่นกระทบต่อการอนุรักษ์
วันที่ 25 ตุลาคม 2567 นายปิ่นสักก์ สุรัสวดี อธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (อทช.) เปิดเผยถึงสถานการณ์พะยูนเกยตื้นในพื้นที่ชายฝั่งทะเลอันดามัน ประจำเดือนตุลาคม 2567 ว่า ตั้งแต่วันที่ 1 – 24 ตุลาคม 2567 มีพะยูนเกยตื้นแล้วทั้งสิ้น 8 ตัว โดยพบ พะยูนเกยตื้นมีชีวิต 1 ตัว พบในพื้นที่จังหวัดตรัง แต่เสียชีวิตในเวลาต่อมา , พบซากพะยูนเกยตื้น 7 ตัว เป็นซากสด 1 ตัว และซากเน่า 6 ตัว ในจังหวัดภูเก็ต กระบี่ ตรัง และสตูล
จากการชันสูตรของเจ้าหน้าที่กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พบว่า เป็นพะยูนเพศผู้ 4 ตัว และเพศเมีย 4 ตัว ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงวัยรุ่น 5 ตัว และตัวโตเต็มวัย 3 ตัว , สาเหตุการตายส่วนใหญ่ เกิดจากอาการป่วย 3 ตัว และสงสัยว่าเกิดจากการติดเครื่องมือประมง 1 ตัว เนื่องจากพบรอยเชือกรัดบริเวณลำตัว , พะยูนที่เกยตื้นจากอาการป่วย มีร่างกายผอม ไม่พบอาหารในทางเดินอาหาร หรือพบเพียงเล็กน้อย ซึ่งอาจเกิดจากสภาวะการเสื่อมโทรมของหญ้าทะเลในแหล่งอาศัย
นายปิ่นสักก์ กล่าวเพิ่มเติมว่า ดร.เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (รมว.ทส.) ได้แสดงความห่วงใยต่อสถานการณ์ดังกล่าว และมอบหมายให้กรม ทช. เร่งดำเนินการ ส่งทีมวิชาการ นักวิจัย และเจ้าหน้าที่ ลงพื้นที่เฝ้าระวัง และสำรวจประชากรพะยูน รวมถึงแหล่งหญ้าทะเล ตลอดแนวชายฝั่งทะเลอันดามัน เพื่อติดตามข้อมูล และประเมินผลกระทบ ,ให้นำเทคโนโลยีอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) มาใช้เพิ่มประสิทธิภาพในการสำรวจ เพื่อเก็บข้อมูล และกำหนดแนวทางการอนุรักษ์พะยูน , จัดทำแผนการสำรวจในพื้นที่เสี่ยง เพื่อเฝ้าระวังการเกยตื้นในอนาคต , จัดทำแผนการตั้งรับ และดูแลพะยูนเกยตื้นมีชีวิต
ลงพื้นที่ให้ความรู้ เกี่ยวกับการป้องกัน และการดูแลพะยูนเบื้องต้น แก่ชาวบ้าน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการช่วยชีวิตพะยูน และวางมาตรการดูแลพะยูน รวมถึงพื้นที่แหล่งหญ้าทะเล ต่อไป
ทั้งนี้ กรม ทช. ได้ประสานความร่วมมือกับเครือข่ายอาสาสมัครพิทักษ์ทรัพยากรทางทะเล และชุมชนชายฝั่ง ในการเฝ้าระวัง และช่วยเหลือพะยูน พร้อมทั้งประชาสัมพันธ์ และสร้างความรู้ความเข้าใจ เกี่ยวกับการอนุรักษ์พะยูน และแหล่งหญ้าทะเล ให้แก่ประชาชนในวงกว้าง เพื่อร่วมกันอนุรักษ์พะยูน ซึ่งเป็นสัตว์สงวน และทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญของประเทศต่อไป
